Po tej lekcji będziesz potrafić:

• wyświetlać stały tekst i wiele wartości w czytelny sposób.
• używać str(), gdy łączenie napisów wymaga zamiany na tekst.
• preferować f-stringi do czytelnego wypisywania wartości zmiennych.
• sterować separatorami i zakończeniami wierszy za pomocą sep i end.
• tworzyć podziały wierszy przez \n oraz proste linie oddzielające przez powielanie napisów.
• formatować wartości dziesiętne za pomocą .2f.

Python używa print(), aby wysyłać wartości do konsoli. Jedno wywołanie może wypisać tekst, liczby albo kilka wartości naraz:

print("Retries:", 3)

Gdy print() otrzymuje kilka wartości, zamienia je na postać do wyświetlenia i domyślnie wstawia między nimi spację. Oznacza to, że zwykle nie potrzebujesz str() tylko po to, żeby wypisać liczbę.

str() jest potrzebne, gdy łączysz tekst z liczbą za pomocą +, ponieważ łączenie napisów wymaga, aby obie strony były napisami:

"Port: " + str(8080)

Przy opisanych wynikach f-stringi są zwykle czytelniejsze:

port = 8080
print(f"Port: {port}")

sep zmienia to, co pojawia się między kolejnymi wypisywanymi wartościami, a end zmienia to, co pojawia się po wywołaniu print(). Domyślnym separatorem jest jedna spacja, a domyślnym zakończeniem — znak nowej linii.

Użyj \n, gdy pojedynczy napis ma zawierać jawny podział wiersza. Powielanie krótkiego napisu za pomocą * przydaje się do prostych linii oddzielających w konsoli. Do wyświetlania liczb dziesiętnych format taki jak .2f pokazuje dokładnie dwie cyfry po przecinku.

1. Wypisanie tekstu i wartości

Przekaż do print() kilka wartości, gdy chcesz, aby Python wyświetlił je ze spacją pomiędzy nimi.

retry_limit = 4
print("Retry limit:", retry_limit)

Wynik:

Retry limit: 4

Python wyświetla liczbę całkowitą bezpośrednio. Jawna konwersja nie jest potrzebna.

2. Zamiana liczby przy łączeniu napisów

Operator + potrafi łączyć napisy tylko z napisami, więc liczbę trzeba najpierw zamienić.

port = 8080
message = "Port: " + str(port)
print(message)

Wynik:

Port: 8080

f-string jest zwykle czytelniejszy przy takim wypisywaniu, ale zrozumienie str() pomaga rozpoznawać i naprawiać błędy typów.

3. f-string do opisanego wyniku

Umieść zmienną w {}, aby wstawić jej bieżącą wartość do tekstu.

environment = "staging"
print(f"Environment: {environment}")

Wynik:

Environment: staging

Litera f przed otwierającym cudzysłowem informuje Pythona, że wartości w nawiasach klamrowych mają zostać obliczone.

4. Sterowanie separatorem za pomocą sep

sep zastępuje domyślną spację między wartościami przekazanymi do tego samego wywołania print().

print("frontend", "api", "worker", sep=" -> ")

Wynik:

frontend -> api -> worker

Separator jest wstawiany wyłącznie między wartościami.

5. Kontynuacja w tym samym wierszu za pomocą end

Domyślnie print() kończy się znakiem nowej linii. Zmień end, gdy następne wywołanie ma kontynuować ten sam wiersz.

print("Upload", end="... ")
print("complete")

Wynik:

Upload... complete

Drugie print() zaczyna się od razu po niestandardowym zakończeniu z pierwszego wywołania.

6. Podziały wierszy i powtarzanie tekstu

Użyj \n dla jawnego podziału wiersza wewnątrz jednego napisu. Użyj *, aby powtórzyć krótki napis.

print("-" * 12)
print("Build passed\nArtifacts ready")

Wynik:

------------
Build passed
Artifacts ready

Pierwszy wiersz powtarza - dwanaście razy. Znak \n dzieli drugi napis na dwa wiersze.

7. Formatowanie wartości dziesiętnej

Użyj .2f w f-stringu, aby wyświetlić liczbę z dwiema cyframi po przecinku.

response_time = 18.456
print(f"Average response: {response_time:.2f} ms")

Wynik:

Average response: 18.46 ms

Formatowanie zmienia tylko sposób wyświetlania wartości; nie zmienia oryginalnej zmiennej.

1. Nie łącz napisu z liczbą za pomocą +, jeśli liczba nie została wcześniej zamieniona przez str().
2. Nie myl sep z end: sep trafia między wartości, a end na koniec całego wywołania.
3. Nie pomijaj spacji, znaków interpunkcyjnych ani podziałów wierszy, gdy wymagany wynik musi zgadzać się dokładnie.
4. Nie zakładaj, że .2f zmienia zapisaną liczbę; steruje ono tylko wyświetlanym formatem.
5. Nie wpisuj na stałe obliczonych ani podanych wartości do końcowego tekstu, gdy zadanie wymaga użycia istniejących zmiennych.