Po tej lekcji będziesz potrafić:

• używać wiodącego podkreślenia, aby z konwencji oznaczyć wewnętrzny atrybut instancji.
• udostępniać obliczoną lub tylko do odczytu wartość przez @property.
• walidować przypisania za pomocą settera właściwości.
• utrzymywać poprawny stan obiektu przez prawidłową aktualizację jego atrybutu bazowego.

Python nie używa pól private w stylu Javy w ten sam sposób. Nazwa taka jak _balance sygnalizuje użytek wewnętrzny z konwencji; nie jest to silna ochrona dostępu. Właściwość pozwala zewnętrznemu kodowi odczytywać account.balance, podczas gdy metoda w tle oblicza lub waliduje wartość.

Zdefiniuj getter za pomocą @property. Dla właściwości z możliwością zapisu dodaj setter za pomocą @property_name.setter. Wewnątrz settera zapisuj do pola bazowego (self._balance), a nie do nazwy właściwości (self.balance), inaczej setter będzie wywoływał sam siebie w nieskończoność.

Właściwość może też być tylko do odczytu: pomiń jej setter. Właściwości obliczane powinny być spójne z bieżącym stanem obiektu. Używaj właściwości do sensownej walidacji lub obliczeń, a nie tylko po to, by odtwarzać rozbudowane gettery i settery z Javy.

1. Utrzymanie stanu wewnętrznego z konwencji

_status przechowuje wartość, a status oferuje czysty interfejs odczytu.

class Task:
    def __init__(self, status):
        self._status = status

    @property
    def status(self):
        return self._status

print(Task("queued").status)

Wynik:

queued

2. Walidacja aktualizacji właściwości

Setter odrzuca wartości ujemne, zachowując poprzedni odczyt.

class Counter:
    def __init__(self, value):
        self._value = value

    @property
    def value(self):
        return self._value

    @value.setter
    def value(self, next_value):
        if next_value >= 0:
            self._value = next_value

counter = Counter(3)
counter.value = -8
print(counter.value)

Wynik:

3

3. Udostępnienie obliczanej wartości tylko do odczytu

Nie trzeba synchronizować osobnego pola remaining.

class Quota:
    def __init__(self, limit, used):
        self.limit = limit
        self.used = used

    @property
    def remaining(self):
        return self.limit - self.used

quota = Quota(100, 35)
print(quota.remaining)

Wynik:

65

4. Właściwość czyta się jak atrybut

Używaj dostępu jak do atrybutu zamiast nawiasów; getter właściwości uruchamia się automatycznie.

class Release:
    def __init__(self, passed):
        self.passed = passed

    @property
    def ready(self):
        return self.passed > 0

release = Release(2)
print(f"Ready: {release.ready}")

Wynik:

Ready: True

1. Wywoływanie właściwości jak metody (obj.total()) zamiast jej odczytu (obj.total).
2. Przypisywanie self.value = ... w setterze dla value.
3. Zakładanie, że _value jest niedostępne poza klasą; to tylko konwencja.
4. Przechowywanie wartości pochodnych oddzielnie i zapominanie o ich aktualizacji, gdy zmienia się stan.